mulier
1 Americannoun
noun
Etymology
Origin of mulier1
1325–75; Middle English < Anglo-French ≪ Latin: woman
Origin of mulier2
1350–1400; Middle English mulire, moylere < Anglo-French mulieré born in wedlock, legitimate < Medieval Latin mulierātus. See mulier 1, -ate 1
Example Sentences
Examples are provided to illustrate real-world usage of words in context. Any opinions expressed do not reflect the views of Dictionary.com.
His text was “Fallax pulchritudo, mulier timens Deum laudabitur.”
From Political Women, Vol. 2 by Menzies, Sutherland, fl. 1840-1883
Possessive and Indefinite Pronouns usually follow their Noun; as,— pater meus, my father; homō quīdam, a certain man; mulier aliqua, some woman.
From New Latin Grammar by Bennett, Charles E. (Charles Edwin)
Simul haec comitibus Attis cecinit notha mulier, Thiasus repente linguis trepidantibus ululat, Leve tympanum remugit, cava cymbala recrepant, 30Viridem citus adit Idam properante pede chorus.
From The Carmina of Caius Valerius Catullus by Burton, Richard Francis, Sir
—Ilion, Ilion Fatalis incestusque judex Et mulier peregrina vertit.
From The White Peacock by Lawrence, D. H. (David Herbert)
Hoc quoque dolore mulier permota, lecto protinus decubuit graviter infirmata; sentiensque morbum subrepere ad vitalia, liberos quos habuit superstites, monachum videlicet et monacham, per epistolam invitavit; advenientes autem voce singultiente alloquitur.
From Poems, 1799 by Southey, Robert
Definitions and idiom definitions from Dictionary.com Unabridged, based on the Random House Unabridged Dictionary, © Random House, Inc. 2023
Idioms from The American Heritage® Idioms Dictionary copyright © 2002, 2001, 1995 by Houghton Mifflin Harcourt Publishing Company. Published by Houghton Mifflin Harcourt Publishing Company.